“Ik ben door Engelen gered!”

“Ik ben door Engelen gered!”

Aan de vooravond van Moederdag 2001, precies om 23.00 uur, toen ik het Pampa-busje van de parochie van São José Operário in Taubaté (SP) in de garage parkeerde – ik zat toen al in de garage, maar nog in de auto – werd ik verrast door twee overvallers die revolvers op mijn gezicht richtten en me dwongen op de vloer van de auto te gaan liggen; ik bleef daar drie uur lang liggen.

Ik werd niet fysiek aangevallen, maar kreeg wel talloze doodsbedreigingen voor het geval ik hen bij de politie zou aangeven. Ik bad het Angelusgebed en smeekte om de barmhartigheid van Jezus en Onze-Lieve-Vrouw van Aparecida om me hieruit te redden.

Na drie uur vond het eerste wonder plaats toen ik om twee uur ’s nachts in Pindamonhangaba werd bevrijd. Ik heb niet gezien dat ik opstond of uit de auto stapte; toen ik het me realiseerde, stond ik al zo’n tien meter van de pick-up vandaan. Ik weet zeker dat ze me niet hebben zien uitstappen. Ik ben dus door Engelen gered!

Een uur nadat ik te voet verder was gegaan, zonder te weten waar ik liep, kwam ik langs twee boerderijen waar niemand reageerde toen ik riep. Daarna vond ik een bescheiden huisje langs de weg en riep ik de bewoner om hulp. Het hek was kapot en met lianen vastgebonden; in het vuur ernaast brandden nog wat sintels, alsof ze me wilden zeggen: „Hier zijn mensen!”. Het was drie uur ’s nachts!

Het duurde niet lang voordat een man het licht op het erf aandeed en me bij het hek te woord kwam. Hij bood me zelfs onderdak aan, maar ik gaf er de voorkeur aan om verder te lopen, en dat heb ik dan ook gedaan. Deze man gaf me de aanwijzing om door te lopen en zei dat ik nog negen kilometer te gaan had tot aan de Dutra-snelweg. Toen ik daar aankwam, ging ik het tankstation Sete Estradas binnen en vroeg ik de bewaker om de Militaire Politie te bellen om me te helpen; het duurde niet lang voordat een politieauto uit Pindamonhangaba me kwam ophalen.

Twee weken later ging ik samen met mijn vrouw naar het huis van die boer om hem persoonlijk te bedanken voor het goede dat hij voor mij had gedaan. Tot onze verbazing en ontzetting bleek het huis verlaten te zijn, en dat al heel lang! Toen ik dat zag, riep ik uit: ‘Mijn GOD, wie heeft mij dan geholpen?!’

Ik kreeg een brok in mijn keel en moest huilen van ontroering en dankbaarheid jegens GOD, omdat ik zo’n grote genade had mogen ontvangen. Voor mij was dit het tweede wonder binnen een uur! Ja, de Heilige Engelen zijn ook in Brazilië actief, en ik heb met een van hen gesproken!